BARIERKI SAMONOŚNE – EN 14122-3 CZY EN 13374?

barierki-wolnostojace-en14122

UDOSTĘPNIJ TEN POST:

Twitter
Pin
Share
Email
WhatsApp

Barierki samonośne są coraz częściej stosowane do ochrony krawędzi dachów przed upadkiem z wysokości. O zaletach tego typu systemu bezpieczeństwa w porównaniu do środków ochrony indywidualnej (ŚOI) pisaliśmy obszernie w jednym z poprzednich postów. W niniejszym poście chcemy rozwiać wszelkie wątpliwości dotyczące tego, kiedy należy stosować normę EN 14122-3, a kiedy EN 13374, dla tego typu środków ochrony zbiorowej (ŚOZ).

Barierki samonośne - unormowanie

Właściwe przepisy regulujące zabezpieczenie krawędzi przed upadkiem z wysokości za pomocą balustrad samonośnych to normy europejskie:

  • EN ISO 14122-3 dotyczącą bezpieczeństwa maszyny – stałe środki dostępu do maszyn – część 3: schody, schody drabinowe i balustrady.
  • EN ISO 13374 dotycząca „Tymczasowe systemy zabezpieczeń na krawędzi budynków — Warunki techniczne wyrobu — Metody badań”

Dodatkowo, w zakresie zabezpieczenia dachów przed spadkiem z wysokości, należy zawsze pamiętać, iż Dyrektywa 89/391/EWG, która określa zasady działania prewencyjnego, nadaje priorytet środkom ochrony zbiorowej (ŚOZ) przed środkami ochrony indywidualnej (ŚOI). Przepisy jasno określają, iż, systemy linowe jak i punkty kotwiczące EN 795 powinny być wyłącznie stosowane kiedy nie ma możliwości zastosowania środków ochrony zbiorowej takich jak barierki samonośne. Powód jest prosty, barierki dachowe, jako pasywne systemy zabezpieczające przed upadkiem wykluczają decyzję użytkownika dachu co do zabezpieczenia się lub nie.

Norma EN 14122-3 – stałe zabezpieczenie dachu

W większości przypadków montaż barierek samonośnych ma na celu stałą ochronę dachu obiektu budowlanego. Instalując barierki dachowe, chcemy docelowo zabezpieczyć wszystkie osoby przemieszczające się po dachu przez cały okres eksploatacji budynku. Chodzi o takie prace jak:

  • Odśnieżanie dachu
  • Przeglądy oraz naprawy urządzeń zainstalowanych na dachu
  • Przeprowadzenie prac remontowych na dachu

W tym przypadku, gdy mówimy o stałym zabezpieczeniu dachu za pomocą barierek samonośnych, należy absolutnie stosować normę EN 14122-3 – stałe środki dostępu. Wszelkie barierki dachowe mające zabezpieczyć na stałe przed spadkiem z wysokości dachu, powinny być zainstalowane oraz certyfikowane zgodnie z ww. normą. W tym zakresie, bardzo ważne jest sprawdzić maksymalny rozstaw słupków dopuszczony przez producenta w dokumentacji technicznej, jak również w testach przeprowadzonych w jednostkach akredytowanych.

Norma EN 13374 – tymczasowe zabezpieczenie dachu

Jak napisano w przedmowie ww. normy: „Tymczasowe systemy ochrony krawędzi są stosowane w pracach budowlanych, przede wszystkim w celu zapobiegania spadaniu osób i obiektów na niższy poziom z dachów, krawędzi, schodów i innych obszarów, w których wymagana jest ochrona.” Balustrady certyfikowane na podstawie normy EN 13374 znajdziemy często na czas budowy struktur żelbetowych, stropów budynków, mostów, wiaduktów, estakady, itp. Są to często balustrady, które łatwo się demontuje, i są usunięte z krawędzi według harmonogramu pracy na budowie.

Oczywiście można stosować barierki samonośne certyfikowane zgodnie z normą EN 13374 do zabezpieczenia dachów, ale trzeba zawsze pamiętać o charakterze tymczasowym ww. normy podkreślony zarówno w tytule normy jak i wielokrotnie w tekście. Stosowanie barierek dachowych certyfikowanych wg. normy EN 13374 powinno być ograniczone do niektórych czynności sporadycznie przeprowadzanych na dachu, takich jak:

  • remont części dachu
  • malowanie urządzeń na dachu
  • odnowienie częściowo pokrycia dachowego

Gdy barierki samonośne są używane tymczasowo wg. normy EN 13374, zwykle zabezpieczone są tylko te części dachu, na których tymczasowo prowadzone są prace. W ten sposób, w miarę postępu prac budowlanych, barierki są przenoszone na obszar, który ma zostać kolejno zabezpieczony.

Nadużycie normy EN 13374

W wielu przypadkach jedynym powodem, dla którego barierki samonośne są certyfikowane według normy 13374, jest fakt, że jako norma o charakterze tymczasowego zabezpieczenia krawędzi, badania są znacznie mniej wymagające niż w przypadku normy PN 14122-3 dotyczące stałego zabezpieczenia dachu. Jako przykład, wytrzymałość barierki samonośnej na obciążenie statyczne w przypadku normy EN 13374 jest o wiele mniejsze niż przy normie EN 14122-3.

Bardzo często, zastosowana norma EN 13374 w przypadku balustrad samonośnych ma jedynie na celu zwiększenie rozstawu słupków i w tym, zmniejszenie kosztu balustrady w wielkich projektach.

Końcowe wnioski

O ile celem barierki samonośnej nie jest zabezpieczenie tymczasowej pracy ale stała ochrona krawędzi dachu podczas eksploatacji budynku, zawsze powinniśmy instalować balustrady samonośne certyfikowane zgodnie z normą EN 14122-3. Najlepszym sposobem na zapewnienie, że nasza instalacja jest zgodna z obowiązującymi przepisami, jest zażądanie od producenta balustrad planu potwierdzającego, że rozmieszczenie słupków zabezpieczających dach jest zgodne z normą EN 14122.

Jeżeli chcą Państwo przeczytać więcej o zabezpieczeniu dachu za pomocą barierki dachowej, zachęcamy do przeczytania naszego przewodnika na ten temat.

Najnowsze wpisy

ochrona-krawedzi-mostow

Siatki ochronne

Siatki ochronne to ogólne określenie stosowane głównie do siatek wyprodukowanych z poliamidu lub z polipropylenu o podwyższonej wytrzymałości. W zależności

Czytaj więcej »
AITANA SAFETY

AITANA SAFETY

AITANA SAFETY rozpoczęła ponad 10 lat temu swoją działalność w zakresie zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości. Od początku naszej działalności promujemy w Polsce stosowanie systemów ochrony zbiorowej. Dzięki własnemu działowi inżynierii projektujemy, dostarczamy oraz montujemy najnowocześniejsze rozwiązania zapewniające bezpieczna praca na wysokości.